"Sabahın dokuzu ve hala hayattayız. Bir mucize mi, yoksa sadece kahve mi?" – Dorothy Parker"

yazı resimYZ

Dün akşam seni görmüşler,
bi Adamla,
Karanlık bir sokakta.
Çok ta soğukmuş hava.
O yüzden dedim,
Sımsıkı girmiştir, koluna.

Bana güldüler.

Dün akşam seni görmüşler,
bi Adamla,
Hayli uzunmuş adam,
Hay dedim hay, batsın fiyakan.
O yüzden dedim,
Düşmüştür başı omzuna.

Başlarını iki yana çevirdiler.

Sokak lambasının altında,
Ellerin o adamın avucunda,
Derin derin bakmışsın.
Beni aramıştır dedim,
Gözlerindeki o bakışlarında.

Ses Etmediler.

Elinizde bir şişe şarap,
Uzanıp gitmişsiniz sahile.
Dalgalar vurdukça, içmişsiniz kadeh kadehe,
Efkârlı şarkılar eşliğinde.
Özlemindendir dedim,
İçmiştir şerefe.

Sonra fırladılar, yapıştılar yakama.
Uzanıp Adama! Öpmüşsün kana kana.
Hadi dediler ver buna da cevap.
E dedim,
Kız zaten bitmiş harap,
İçtikleri de meyve suyu değil,
Ahududu Şarap,
Durmaz şişede durduğu gibi dedim,
Onu da sarhoşluğuna verdim.

Arkalarına dönüp gittiler.
Yenemediler.
Sana olan sevgimi.

Ben sana toz kondurmazken,
Söyle bari, gözlerini kapattın mı?
Onu öperken
]

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön