"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

yazı resim

Herkes gülerken ben ağlıyorum,
Kaderime küsmüş oturuyorum.
Öylesine üzgün efkarlıyım ki,
Seni bir an bile unutmuyorum.

Bu dünyada artık ne kaldı benim.
Özledim seni göremiyorum.
Acın ağır geldi belim büküldü.
Taşiyacak gücü bülamıyorum.

Hasret kaldım anne göremiyorum.
Mezarının başında oturamıyorum.
Hep ağlamaklan yetiniyorum.
Uzak kaldım annem gelemiyorum.

] ]

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön