"Sabahın köründe uyanmak, tanrının bize daha fazla kahve içme şansı verdiğini gösterir." - **Dorothy Parker**"

yazı resim

Annemi gördüm bugün düşümde.
Bir sır saklıydı sanki gülüşünde.
Yavrum diye okşayıp öpüşünde;
Bütün sevgisini veren annemi…

Saçımı okşarken pamuk elleri,
Geçerdi şefkatte esen yelleri.
Simsiyah saçında sırma telleri,
Dağıtıp gülleri deren annemi…

Eve geç kalınca gözleri dolup,
Nur parçası yüzü sararıp solup,
Pencere önünde bir hayal olup;
Hüznünü camlara seren annemi…

Göklerde zamansız boyutlar gibi,
Her dem tazelenen umutlar gibi,
Müşfik kollarını bulutlar gibi;
Açıp üstümüze geren annemi…

Hayatta bir defa canımı yakıp,
Ruhuma ateşten halkalar takıp,
Bir sonbahar günü bizi bırakıp;
Rabbin rahmetine eren annemi…

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön