Elindeki çakıyı bir daha salladı. yaşamayacak namussuz diyip hayvanın boynunu bir anda büyük bir hışımla kesmeye başladı. yanında duran çoçugun gözlerinden bir anda yaşlar boşanmaya başlamıştı. kendine hakim olamıyordu. sora tekrar toplarlanmaya başladı. Neden kestik gül"ü baba? adam çoçuğa baktı. söyleyecek kelimeleri boğazına dügümlenmişti. yaşamayacak ama kızım biz onu kesmssek sonra kötü olacaktı o yüzden. adam yapıtğına pişman olmuştu. ufacık çoçuktan böyle bir sözü duyması hiç aklına gelmemişti doğrusu. Böyle bir işi onun önünde yapmayacaktı. ama bir kere hata yapmıştı ne yapmalıydı? tamam kızım, artık istersen içeri gir bak annen sana sesleniyor galiba. Çoçuk hayvana tekrar baktı yere akan kırmızılığı görünce gözlerinin içide kıpkırımızı olmaya başlamıştı. tekrar babasına döndü. baba annnemde yaşlandığında onuda böyle kesecekmisin?
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku