Var edenin var olma kayrısıyla
Ağır başlı keskin bir ayaz
Titrek teninde soluyordu
Mor bir şafağı
Henüz bitmişti karanlık
Ve henüz
Başlamamıştı aydınlık
Sonra birdenbire
Tiril eteklerinden doğrulup o ışık seli
O koca kimsesizliğin orta yerine
Saatli bir bomba gibi düştü
Gelmişti artık
Oydu
Sen misin aurora
