"Doğruyu ararken kaybolanlar, genellikle yanlışın kendisini bulur." - Ambrose Bierce"

Babam'a

hayatımda tanıdığım ve bir daha asla onun gibi birini tanıyamayacağımı bildiğim bi adama babama özlediğim bedene,babacım ruhuna...

yazı resim

senin sesini unutmak en son aklıma gelebilecek şeyken,şimdi görüntülerinde duyabiliyorum sesini ancak ve ancak...
seni özlemek normal,tabi uzaktayken...1 saat,8 saat ya da 3-5 gün...ama bu uzaklığın zamanı da süresi de beni yerle bir ediyor...
sana bi daha dokunamayacağımı bilmek en son öptüğümdeki soğukluğun sesinin kayboluşu gülümseyen cesedin hiç hesapsız gidişin..................
sevgi dolu yüreğine ihtiyacı vardı galiba çiçeklerin böceklerin tam da baharda gittiğine göre...hadi çiçekleri anladım da böcekler....ah babacım ah...kıyamadığım canım benim...
seni çok özlüyorum....kelimeler çok anlamsızlaştı ölümünü anlatamam ki....elimden ne gelirdi ya da.......
şimdi sen seyyah bir ruh ben zerdüşt bir beden....
son bir kez daha gülümseyemez misin??
bir kere daha bana bağıramaz mısın??
hadi kalk kavga edelim,olmaz mı??
seni çok özledim....
yine yazarım...
ölürüm...

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön