"Sabahın köründe uyanmak, tanrının bize yazarların ne kadar tembel olduğunu hatırlatma şeklidir." - Douglas Adams"

Basit (!) Bir Hikaye

yaşanmadan yaşanmış duygulara!!

yazı resim

Çocuk selam verdi,kız karşılık verdi.
Çocuk anlattı,kız dinledi.
Çocuk güldürdü,kız güldü.
Çocuk sevindirdi,kız sevindi.
Çocuk üzüldü,kız üzüldü.
Çocuk yanaştı,kız yakınlaştı.
Çocuk hoşlandı,kız hoşlandı.
Çocuk sözler verdi,kız inandı.
Çocuk düşler yarattı,kız içinde yaşadı.
Çocuk sevdiğini söyledi,kız sevdiğini söyledi.
Çocuk üzmeyecekti,kız üzüldü.
Çocuk çok sevdiğini söyledi,kız çok sevdi.
Çocuk gelecekti,kız bekledi.
Çocuk sabırsızdı,kız sabretti.
Çocuk deliler gibi sevdiğini söyledi,kız deliler gibi sevdi.
Çocuk geldi,kız gördü.
Çocuk uzaklaştı,kız yakındı.
Çocuk hiç bırakmayacaktı,kız yalnız kaldı.
Çocuk ağlattı,kız ağladı.
Çocuk söyledi,kız bitirdi.
Çocuk gitti,kız bitti.
Çocuk kalp kanattı,kızın kalbi kanadı.
Çocuk satırları sildi,kız sayfayı kopardı.
Çocuk yalandı,kız gerçek...

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön