OĞLUM’ a…11 kasım 05
Sevgili Oğlum,
Bebeğim, canım…
Oğlum,
Seni gönderdim üzerinde inci çiçekleriyle.
Bileziğimi taktım sağ ayağına,
Sıkar mı? Canını acıtır mı diye düşündüm.
Başını kucağıma koydum.
Göz yaşlarım yanağına değdi bir an.
Seni sevdim.
Çok yorgunum. Neyi hissettin? Neden gittin?
İyi günde, kötü günde oğlum.
Sen ağladın bana, ben ağladım sana,
Seni uğurladım oğlum.
Yelenden kestim bir parça, kırmızı bir keseye koydum.
Üzerine 8 Kasım yazdım, kupamızın içine yerleştirdim.
Seni özledim oğlum.
Beraber geçirdiğimiz her sene için uğurladım seni.
İlk gününü hatırladım, yağmurlu bir sonbahardı.
Son günün güneşli bir kasım günü.
Bizim kaderimiz baharlarla bağlıymış oğlum.
Bir yıl, belki on yıl sonra bir bahar günü yanına geleceğim.
‘Oğlum’ diyeceğim.
Beni hatırla tamam mı? Dokun dudaklarınla dudaklarıma.
Dört ayağı sekili bir oğlum vardı.
Gitti ama o benim hep oğlum kaldı.
Seni seviyorum.
