Ölümdü o biliyorum,beni aldatmayın...
Soğuk nefesiydi yüzümde duyduğum...
Öyle sesizce öldümki defalarca...
Hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum...
Hayatın omuzumda yük olduğu...
Nice yalnız geceler,nice akşamlar...
Tanrı biliyor ya kaç kez öldüğümü...
Satır satır yaşadım yazdıklarımı...
İnandım aşka ölüme inandığım kadar...
Ne saadetin nede güzel günün Şairiyim...
Kimse acımasın bana istemem...
BeN; AŞKIN Ve ÖLüMüN ŞAİRİYİM...
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
