Ölümdü o biliyorum,beni aldatmayın...
Soğuk nefesiydi yüzümde duyduğum...
Öyle sesizce öldümki defalarca...
Hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum...
Hayatın omuzumda yük olduğu...
Nice yalnız geceler,nice akşamlar...
Tanrı biliyor ya kaç kez öldüğümü...
Satır satır yaşadım yazdıklarımı...
İnandım aşka ölüme inandığım kadar...
Ne saadetin nede güzel günün Şairiyim...
Kimse acımasın bana istemem...
BeN; AŞKIN Ve ÖLüMüN ŞAİRİYİM...
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
