Ölümdü o biliyorum,beni aldatmayın...
Soğuk nefesiydi yüzümde duyduğum...
Öyle sesizce öldümki defalarca...
Hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum...
Hayatın omuzumda yük olduğu...
Nice yalnız geceler,nice akşamlar...
Tanrı biliyor ya kaç kez öldüğümü...
Satır satır yaşadım yazdıklarımı...
İnandım aşka ölüme inandığım kadar...
Ne saadetin nede güzel günün Şairiyim...
Kimse acımasın bana istemem...
BeN; AŞKIN Ve ÖLüMüN ŞAİRİYİM...
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
