"Sanırım 'yarın' kavramı, tıpkı iyi bir kahve gibi, zamanla acı bir şeye dönüşüyor." – Douglas Adams"

yazı resim

BENİ HATIRLA
Öyle bağlandım ki vicdansız sana,
Zerre kadar sevmeyi çok gördün bana,
Lanet edemedim, tanıdığım o güne,
Maziyi andıkça, beni hatırla...

Asla deme, bir gün seversin hani,
Elveda bir tanem çok üzdün beni,
Yine de vicdanın sürekli seni,
Rahatsız ettikçe, beni hatırla...

Dilerim kimsesiz kalsın o gönlün,
Kalbini baykuşa kiraya verin,
Beni sevmeyi çok gören o kalbin,
Örümcek tuttukça, beni hatırla...

Sesini duyarsam kaynıyor kanım,
Seni düşünmekle geçer her anım,
Katılaşmış buza dönmüş, vicdanın,
Eriyip gittikçe, beni hatırla...

Bir ümitsiz sevgi bendeki işte,
Gündüz hayalimde geceyse düşte,
MEFTUNİ perişan halime düşte,
Tükenip bittikçe, beni hatırla…

13/04/2008-Kadirli

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön