Bilin istedim

siz bakmayın benim cümlelerimdeki melankolik gölgelerime...
Ben sizin aydınlık dünyanızdaki bedeninizin yerdeki o siyah yansımasıyım sadece... Yüzümüzdeki sahte gülümsemelerin değil , yüreğinizdeki gerçek yıkıntıların enkazı benim cümlelerim. Mutlu fotoğtraf karelerindeki yansımanızdan bahsetmiyorum; hele gözünden yaş gelen gülücüklü emojileriniz hiç umrumda değil; ben bildiğim ama sizlerin üzerini sır perdesi ile örtüğünüz gerçekleri yüzünüze vuruyorum. siz melankolik deyin öbürü mutsuz desin diğeri yalnız bir başkası kendini beğenmiş filan falan uzar gider bu cümleler... Kim ne derse desin bizim gibi insanların yüreğindeki umut kolay kolay sökülüp atılmaz, kaç tıkıntı arasından sıyrılıp yeni dünyalar kuran insanlarız biz. ota b.ka gülmeyiz öyle ; gülünce gözleriniz ışıldar kahkalarımız sağır eder namerdin kulaklarını ve dünyaları sığdırırız yüreklerimize. Bizler sokakta çöp toplayan garibandan tutunda, pazarda akşam çürük sebzelerin içinde rızkını arayan insanların sorumluluğu aldında ezilip Mutlu olmayı bile yarına erteleyen insanlarız. Yalancı gülümsemeler ile dünyayı aldatacağımıza, gerçek göz yaşları ile insan kalabilmenin onuru yaşarız.... siz buna ne derseniz deyin bizim gibiler buna insan kalmak diyor. Bilin istedim...