"Yazmak, varoluşsal bir bunalımın, kağıda dökülmüş hali gibidir; tek fark, kağıt en azından sizi dinler." — Franz Kafka"

yazı resim

Hayat böyledir işte. İnsanlar gider, insanlar gelir ve yine insanlar gider...
Her bitiş yeni bir başlangıç mıdır?
Bilmiyorum...
Gidiyorum demekle gitmiş olur mu insan?
Bilmiyorum...
Kaç kere yıkılır hayaller,
Kaç kırığı hazmedebilir kalp
Bilmiyorum...
Kaç defa insanlara güvenmekten vazgeçer, ve yeniden güvenmeye başladığında bin pişman olur buna?
Bilmiyorum...
Ne zaman büyür ki insan?
Ne zaman kanamayı bırakır kalbinin dizleri?
Ne zaman uslanır arsız gönül?
Bilmiyorum...
Doğru insanı bulduğunda mı?
Ya bizim doğru insanımız çoktan ölmüşse?

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön