"Herkes cennete gitmek ister ama kimse ölmek istemez. Pazartesi sabahı kalkmak da öyle bir şey." - Mark Twain (kurgusal)"

Bir Bahar Sabahı Düştün İçime "Tutamadım "" Yüreğimden Kaydın

yazı resim

Şehrin tüm sokaklarında kokunu arıyorum
Bir yerlerde hala bana ait bir kalp var biliyorum

İnandığım tüm değerleri ateşe veriyorum bir bir
İnançsızlık yeni parolam sayende sen yeter ki
Haddini bil!

Neresinden tutmaya kalkışsam elimde kalıyor
parçaları sevdanın

Düşünüyorum düşünüyorum da deli divane gibi
Anlam veremiyorum be sevgili!

Hata kimdeydi? Ben mi sana fazlaydım
Yoksa sen mi bana hep yarım kaldın?

Hiçbir şehre sığdıramadım yüreğimi
Susuşlarım haykırışlarım oldu ama sen anlamadın
Çünkü yüreğinin kulaklarını duymamak için ilelebet Kapatmıştın

Ben ateşe verirken bir bir aşkın kanatlarını
Son Cemresi de düşüyor toprağa ayrılığın parçaları

Bir bahar sabahı düştün içime tutamadım seni ellerimden kaydın
Şiddeti fazla geldi aşkımın kötürüm kaldı benli duyguların

Filistin olmak kolay şikayet etmem olurum da sevgili
Ama sen hangi hakla tekrar işgal edeceksin yüreğimi?

FATMA TÜ ZEHRA KANAR

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön