"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

yazı resim

Bir ev çizdim hayallerimde
Ali’nin atı hasta
İpek’se ip atlamayı çoktan kesmişti
Jeryy görünmüyordu ortalıkta
Tom’sa sızmıştı bir köşeye
Belli dostunu hazmedememişti

Bir ev çizdim hayallerimde
İçine oturttum kimsesizliğimi
Ayrılığı katık ettim hayallerime
Domates salçası bulaştı
Karbeyaz sandığım mermerlerime

Bir ev çizdim hayallerimde
Her daim bacasından duman tütsün istedim
Odun bulamadım
Yaktım düşerimi
Alev aldı sevinçlerim

Bir ev çizdim hayallerimde
Bahçesinde yamalı düşlerimi kattığım çeyiz sandığı
Ve bir köpek kulübesi belki
İçinde çakalların cirit attığı

Bir ev çizdim hayallerimde
Pembe panjuru gri sahteliklerle desenli
Mor aldanmışlıklardan halıflekslerim
Tebessümüme tartar bulaşmış
İnci gibi değil artık gülücüklerim

Bir ev çizdim hayallerimde
Gökyüzünü yıldızlarla bezedim
Hiçbirinin kaymasına ihtimal bırakmadan
Birer birer gökyüzüne çiviledim

Bir ev çizdim hayallerimde
Mutluluğun tahtına oturmak istedim
Dönüp baktım resmime
KARANLIKTI seçemedim…

Bir ev çizdim hayallerimde
Mumlarım yetmedi ayaklarımı ısıtmaya
Ağlarken karanlığın ayazında
NEYDİ EKSİK BİLEMEDİM….

GÜNEŞİME…

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön