"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

Bir Şemsiye Dört Ayak

Yağmurlu bir günde gelmeye karar verdim sana; / Islak, üşümüş, aç...

yazı resimYZ

Üzerimde ince bir gömlek, yazlık.
Yine üstten iki düğmesi açık,
kolları dirseklerime kadar kıvrık.

Pencerem açık,
Yağmurun sesini dinliyorum.
Dışarısı çok soğuk...

Aşk senfonimizin ilk perde aralığında
alkış sesleri var.
Yağmurun minicik elleriyle alkışladığı sesler...
Çok beğenmiş olmalı ki sevdamızı,
Sabahtan beri dinmedi alkışları.

Cadde ile sokak arası biraz yokuş.
Minicik bir derecik oluşmuş;
akıyor, akıyor, akıyor...

Bir çift geçti biraz önce tek şemsiyenin altında.
Sımsıkı sarılmışlardı birbirlerine.
Yoooo, hayır
sarıldıklarını görmedim.
Ama bir şemsiyenin altında dört ayak vardı.
Eminim sımsıkı sarılmışlardı.

Yağmurlu bir günde gelmeye karar verdim sana;
Islak, üşümüş, aç...

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön