"Günaydın mı? Yoksa hala bu rüyadan uyanamadık mı?" - Douglas Adams"

Bitmemeliydi O Gece...

Bu sabah erken uyandım, / Karanlıktı hala ışığı yakmadım, / Uyuyordun sana dokunamadım., /

yazı resim

Bu sabah erken uyandım,
Karanlıktı hala ışığı yakmadım,
Uyuyordun sana dokunamadım.,
Uzun uzun sevdim gözlerimle,
Kirpiklerim uyandırmasın seni diye,
Çok fazla bakamadım yüzüne…

Tarifsiz bir hüzün vardı içimde,
Sebebi dün gece,
Gelgitini yaşadım aşkın,
İki damla kan aktı gözlerimden,
İlk ayrılığın mührüydü,
Temizleyemedim kalbimden…

Kapatıp çıktım kapıyı,
Sanki bir yerim eksikti,
İlk kez sokaktaymışım gibi yüreğim ürkekti,
Gözümden süzülenler sanki hiç bitmeyecekti….
Aklımdan yaşadığımız dün gece,
Hiç silinmeyecekti…

Boştu o koca kalabalık sokaklar,
Rüzgar fısıldıyordu yalnızlığı,
Dökülen yapraklara basıyordum,
İçim acıyordu,
Geldiğimde seni göremeyecektim,
Ellerini tutamayacaktım,
Günaydın diyemeyecektim,
Durmalıydın olduğun yerinde
Hiçbir yere gitmeyip kalmalıydın benimle,
Bırakmamalıydın hüzün yalnızlığında,
Belki de tek başına değil de
Ağlamalıydık birlikte.

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön