Gülüşü sahteydi kentin
Işıkları sahteydi
Beton duvarlarında çiçekler açmıyordu
Vurgun yemek her adımdaydı
Bulutları kara yağmuru karaydı
Sakattı adımları
Kör kütük sarhoştu evleri
Rutubetliydi kalbi şehrin
Çivi tutmuyordu duvarları
Karaya vurmuştu gemileri
Mahalleleri çalınmıştı
Çocukları çalınmıştı şehrin
Salıncakları darağaçlarına benziyordu
Her birinde bir umut sallanıyordu
Sen bu şehrin güneşli semtiydin
Bu şehre değil sana geldim ben
