Çevreye Bir Armağan

Sonbaharı Özleyiş
Bir Ekim akşamının serinliğinde
Sonbahar'ın hüznünü yaşayabilmek için
Günlerdir gözlerim göğe dönük...
Güneş'in pırıltısına
Neredeyse dostluğumu yitirdim
Gönlüm tombul bulutlardan yana
Yağmuru bekliyorum...
Biliyorum;
Doğa'nın dengesi bozulalı beri
Baharlarımız kış oldu,
Kışlarımız yaz
Ama başımıza gelenler yine de az
Doğa'ya başkaldıran varsıllaşma tutkumuz
Yeşili yokettikçe
Mavi Bilyemiz de bizimle çile çekiyor...
Yağmuru düşlüyorum;
O tatlı serinliğiyle...
Yağmuru özlüyorum;
Çatlamış toprakların derinliğiyle...
Dört mevsimin yerini
Dert mevsimi aldığından beri
Kurak, çorak bir yalnızlık
Yeşilden uzak
Gerçekte bunlar, biz insanların
Yaşamımıza kurduğu ölümcül bir tuzak...
Ekim geçiyor;
Henüz çiftçi ekemedi tohumunu
Yoksa bu Dünya'nın sonu mu ?
Can çekişen bir Doğa
Ya sonra ?
Sonbahar'ı yaşamak istiyorum
Yağmur yüklü tombul bulutlarıyla
Yüreğim yitirmişliğin son umutlarıyla
Çırpınıyor, çırpınıyor
Soyu tükenen kuşun kanadı gibi
Korkuyorum yarından
Can damarımın kanadığı gibi...