"Yazarlar, tanrı olamayan ama yine de kendi evrenlerini yaratmaya çalışan zavallı ölümlülerdir." - Terry Pratchett"

yazı resim

Yine bir türküde ağlıyor gözlerim
sızlatıyor kalbimi derinden derine
dinledikçe hasretine diz çöküyor yağmurlar
sanki ellerimde kırılıyor sazın telleri

nicedir yokluğunu seviyor,
yokluğunu bekliyorum
sırtını dönmüş baktığım tüm yollar
kuşlar desen çoktan uykuya dalmış
ne gelen ne giden ne de soran var
bir tek özlemin kapımı çalıyor

bitme ,bende hiç bitme diye
azar azar yaşıyorum içimde seni
ve uzun uzun konuşuyorum hayalinle
başıboş kalsa da dilimde ki cümleler
gönlüm susuşuna bile kandil
sevdam ise bir tek sözünle yanıyor

kimseler bilmiyor ne çektiğimi
anlamıyor derdimi sığındığım yastık
takvimler görmüyor dünleri içtiğimi
gecem gece değil ,gündüzüm karanlık

ne bahar kokuyor mevsimler, ne de yaz
sensiz her anım zemheri ,her yanım ayaz
uymuyor hiç bir iklim yüreğimin çölüne
diyorum biter mi ,biter mi ki bu çile
o sevdiğin saçlarım olmadan kar beyaz...

09 Aralık 2014

Arzu Karadoğan

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Sabahı

Şermin Yaşar

Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön