Göğün maviliğinde gördü uçurtmayı
Ucunda salınan rengarenk fırfırıyla
Dört yaşındaydı henüz
Kalın duvarlar içindeyken
Suçsuz mahkumdu
Onca suçlu dışarda gezerken ,
Günü gün ederken
Hayat darbesini anne karnındayken
Vurmuştu yavruya ,
Anlaması imkansız sözler sarfelidilirken
İsteği yeşil yaprakları ,
Sesini işittği kuşları görebilmek
Şaşkın gözleri , zamanı bilmeyen
Geleceği göremeyen biriydi artık
Sorgu yok , Amaç yok ,
Cevaplar hiç yok ....
