Bir çocuk görüyorum ! sedefkâr gözle güneşi, saçlarıyla ören. Buğday başaklarında ten rengine toprak eli değmiş, nurani gölgelerde gözlerini ay diye geceye sunmuş, duvar diplerinde ikindi vakti ! *büyük karanfilin kollarında umuda dönüşen..
bir çocuk görüyorum ! elleri ekmekle öpüşen..
Tarlalarımıza kurşun ektiğimizden beri, suladığımızdan beri toprağı kanla!
Anne çığlıklarını bastırdığından beri havan topları. Gökyüzünün karnında açılan mavi delikten ! güvercin inişi umut avlumuza düştüğünde ve yarasını şıraladığmızda bir babanın.
................................................................
................................................................
...............................................................
