R=la
Fırtına ağacının dallarında imbatlar
Bir bebeğin soluğudur buğulu sabahlarda
Damla düşmüştür artık
kıpırdanır dalgalar
Çırpınan umutlardır o durulmuş sularda.
Boranların muştusu mu deli poyrazlar
Göklerin öfkesinde, haşin ve hırçın
Düşlemek, düşmek kimedir...
Günler geçip katarında
Mevsimler dağılıp giderken
Yıllar yılları sürükler,
Salındıkça ufkunda
o pırıltılı renkler.
Tufanların sonrasındır suskun zamanlar
Yüreğin kaça bölünmüş eğil de bir bak.
Zorlama kendini, düşünce çöllerinde
Suyla topraksa bir yanın
Seraptır onlar.
Büyümüş, büyümüştür
Çoğalmıştır halkalar,
Geçmişin uzaklarda
Öyle yakın akşamlar
Hâlâ terlidir oysa sımsıkı tuttuğun el
Geldiğin yere bir bak
Yorgun dönen dalgalar
Hüzne açılan kapı kalmamıştır içinde
Sönen gözlerindedir o uzak mutluluklar.
