"Yazmak, aslında kendime yazdığım mektuplardır; ama neyse ki postacım bazen başkalarına da dağıtıyor." - Umberto Eco"

yazı resim

Cumba kafeslerinden kurtulmuş esir özleyişlerle,
Renkli uçurtmanın kuyruğunda savrulurdu saçlarım.
Çisentiden önce, fırtınadan sonra,
Gezinirken kuytularımda,
Kirpiklerim kuzeyin yosunlarına uzardı,
Yağmur damlaları düşerken içime, üşürdüm.
Küçücük avuçlarında renkli misketlerin,
Kurutulmuş yapraktan kayıyordun.
Yüzün aksederdi kara sularıma,
Anadolu Kavağında ellerinle süslenirdi düşlerim,
Bir parça balık attığın kedinin gözlerindeydi gözlerim.
Geniş bir coğrafyanın,
Titrek mum ışıklarıyla süslenmiş loş yolunda,
Suyla, yosun ebru sanatında oynaştayken,
Beyaz tüle not iliştirilmiş,
Eğretidir…
Eski iğne delikleri belli.
Üç kişiydiler,
Dev adımlı…
Acı su mağarasına daldılar,
Köşeye büzülmüştü,
Zavallı…
Biri bağrına, diğeri sırtına batırdı,
Sapı çentikli hançeri,
En masumu ölümünü izleyendi,
Gitmeye gelmişlerdi,
Deja_vu…

18 Ekim Cumartesi 08.57 ZEYNEP HÜMA

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön