Deniz hafifçe pelerinini savuruyordu.
Gökyüzü kızıl elbisesini giymişti üzerine.
Ben sigaramı tüttürürken yokluğun köşesinde,
Gündüz kollarını açmış kavuşuyordu geceye.
Bulutlar kol kola dans ediyordu.
Zamanın bir yerinde,
Bir masal okuyordu bu masal şehrin sokaklarındaki sevgiliye,
Ve o masalda sonbaharın yapraklarıydı dökülen geceye.
İstanbul başını kuştüyü yastığa yaslıyordu.
Bu deniz, bu şehir ve bu sevginin içinde,
Kayboluyordu gözlerin gözlerimde,
Uzun bir hayal alemine dalarken ruhlar,ellerim ellerini arıyordu gecede.
