"Bugün 3 Ocak 2026, saat 04:00. O kadar erken ki, henüz iyi fikirlerim bile uyanmadı." - Dorothy Parker (kurgusal)"

Doksanlar

Çocukluğumuzla ilgili yazacağım şiirlerin ikincisi...

yazı resim

DOKSANLAR
Çocuktuk
Delicoştuk
Parmaklıklı pencerelerimizden bakardık
Bin liraya izleyemediğimiz sokak palyaçolarına
Garip günlere filizlendik biz
Ekmek arası peynirdi döke saça yediğimiz
Saklambaç oynarken büyüdük biz
Devşirme dizi filmlerin müptelasıydık annelerimizle mecburen
Biz garip zamanların büyüttükleriydik
Sokak arası kavgalarıyla yeşerdik
Tuhaf günlere filizlendik

Sonra radyolardan şarkı isterdik sevdiklerimize
Saat onbir oniki bir olurdu
Sayın “Gece Kuşu” nun keyfiyetiydi bizim isteklerimiz
O dilerse olur dilemezse maalesef
Ve kınardık “Gece Kuşu”nu içimizde koca bir esef

Elimizde kömür karası yüzümüzde bi mahcubiyet
Eve girerdik gizliden
Enselenişlerimiz sonumuzdu
“Hiçbir yere girmiyosun doğru banyoya”
Sokak çocuklarıydık modern zamanların
Geleceğin büyükleriydik nihayet
utandırıldık yaptıklarımızdan
Dedim ya garip günlere
90’lara filizlendik biz

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön