"Sabahın dokuzu ve hala hayattayız. Bir mucize mi, yoksa sadece kahve mi?" – Dorothy Parker"

Dudağımda Vedasız Busem Ağlıyor

Kipriğimden efkarımın sızısı düşüyor....

yazı resim

Şimdi Yoksun......
Kirpiğimden efkarımın sızısı düşüyor yüreğime
Dilimde ise yarama tuz diye bastığım
Hasretinin bitmeyen şarkısı
Dilim acıyor...
Mühürlü dudaklarımda
Sensizlik makamında çığlıklar
Sözlerimde ise hüzün kavruluyor...

Asırlık bir çınarı yıkıyor bedenimde sanki yokluğun
Can çekiştiriyor göğüs kafesime...
Kalbim sıkışıyor
Düşündükçe seni
Nefes alamıyorum...

//Şimdi Yoksun ...
Şifası olmayan bir acı pişiyor gözbebeklerimde
Mil çekmişten beter
Dayanamıyorum...//

Şimdi yoksun...
Zincirler vuruluyor sanki ellerime
Hüznümün sen kokan hücrelerinde
Avuçlarımı kanatıyor
Istırab duvarlarını yıkarken üzerime
Bedenimde öksüz kalmış
Gölgem acıyor...

Gözyaşımla ıslanırken senli hatıralar
Yüreğimde senden öte bir sen yanıyor
Gözlerimde yer etmiş adın kanarken
Dudağımda vedasız busem ağlıyor...

//Şimdi Yoksun....
Cam kesiği bir acı işliyor ciğerime
Kurşundan daha beter
Dayanamıyorum...//
ARZU KARADOĞAN
14,10,2010

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön