"Yazmak, aslında kendime yazdığım mektuplardır; ama neyse ki postacım bazen başkalarına da dağıtıyor." - Umberto Eco"

Dünyadan İnsana

yazı resim

Değişir insan.
Kimi zaman bir günde,
Kimi zaman son gününde.
Gülüşü değişir,bakışı,dokunuşu...
ve aslında değişimi bazı şeylerin yok oluşu:
Nezaket ölür,masumiyet ölür,
Umudu bükülür.
Merhameti dökülür her saç teliyle birlikte.
ve insan daha da cellat;
Hanesine yazılan her bir seneyle.
Artık daha art niyetli sözleri,
Anlaşılmayan bir dil konuşur gözleri.

Yine de haklı insan.
Sürekli değişmek,değiştirmek zorunda durmadan.
Çirkinleşmeli gitgide.
Koskoca dünya bile durmuyor ki yerinde.
Baksana;
Bir yukarda bir kayıplarda ay.
Keza yıldızlar.
Baksana;
Bir süre nefes alır amaçsız,
Sonra ölümsüz insan.

Elbet değişecek insan.
Sadece kaybetmemeli tılsımını.
Unutmamalı dünya tutarsız insan terazi.
ve bence başkası ayak uydursun bize.
O zaman hem dişe dokunur,
Hem hoş gözükür belki göze.

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön