Düşlerde terkettim kendimi,
Duydum,
Hasretin geçtiği türküler ağlıyordu yalnızlıkta,
Uzaktı anlaşılmak,
Ve kanayan bir yaraya tuz basarcasına,
Yakardı içimi yüreğinde tutunamamak,
Ağlamak,
Ne anlam çağrıştıryordu ki zamansız gidişlere,
Bir başına kalıpta acının avuçlarında,
Sevdayı gecelerce,
Toz duman altında bırakmak,
Kolay değildi elbet,
Hayata ninni ile gelen bebekler kadar,
Büyüdüğümü anlamak,
Bir çırpıda unutupta yılları,
Aşk'a koşmak,
Kolay olamazdı yaşadıkça,
Hep birşeylerin peşimde olduğuna inanmak,
Bıraktım kendimi aldığım yere,
Yaprakların sonbaharını gördüm,
Yağmurların şehrimi tüketişini,
Anlaşılmanın sınırında,
Sevdaya mühürlenmemiş çocuklar gördüm,
Yağmurun peşisıra gidişlerini,
Yelkenlilerin denizlerde,
Rüzgarı nasılda sahiplenişlerini,
Sonra,
Korkuyu anlamsız,
Ve bir o kadarda yitik bir yalnızlıkla öldürdüm.....
