Dün seni gördüm düşümde,
Ellerini tuttum, sıcacıktı ve yumuşak
Yürüdük epeyce elele tutuşarak
Güzel, yeşil , ağaçlıklı bir yoldu,
Çocuklar gelip geçiyordu
Ve ince belli genç kızlar kıkırdaşarak.
Bıçkın mahalle delikanlıları peşlerinde,
Ayakkabılarının arkasına basmışlar,
Simsiyah oltu taşı tespih ellerinde.
Birden kar atıştırmaya başladı
Düşümde hayra yordum, beyazı.
Rüyaydı biliyordum ama ya sıcaklığın?
Uyansam elimden kaçar mıydı?
Delikanlılara baktım; hemen yanaştılar kızlara,
Çıkartıp ceketlerini , attılar omuzlarına.
Avucundaki elim titredi, yüreğim üşüdü,
Birkaç saniye değil sanki bir ömür sürdü,
Sonunda iki elimi de çekip kendine,
Isıttın beni nefesinle.
Canımın içi değil,
İçimin canı , söyle nerdesin?
Sevginsiz, sensiz,
Eriyorum sessiz,
Bana canından can verir misin?
KİTAP İZLERİ
Yırtıcı Kuşlar Zamanı
Ahmet Ümit
Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku
