"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"

Eğreltili Dönemeç

yazı resim

Zıpkınlanıyorken
Yarınlarım;
Zaman
Kaçıp gider.
Satın almıştır gün ışığını,
Geceler.
Yorgunluk kahvesini,
Ağır aheste
Keyifle yudumlar.

Kellesi gitmiş hayallerimi;
Ellerinde yağlı ipler
Ferrari hızıyla
Asmaya geliyor cellatlar.
Korkunç bir uğultuyu sürüklüyor
Bulamaçlı rüzgarlar.
Kan ter içinde
Anılarıma sığınıyorum,
Bir yudum su veren yok.
Nereye gitti
Bu yaşam, hevesler.
Nasıl
Aklaştı bu saçlar.
Kurumuş
Hanımelinin dallarında,
Karıncaların düğünü var…

(26.6.2008 tarihli 7. şiir kitabımdan)

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön