Hiçbir yere açılmayan bir kapının,
önünde duran,
korkuluksuz,
taş merdivenlerin ikinci basamağında,
unuttum ismini..
sırtımı verdiğim,
ruhumu belki de, /ömrümü..
uzun bir caddenin,
başucuna oturmuş,
martı gölgelerine karışarak,
tutunduğum denize,
yüzüne,
gözlerine dönerek geçmişin ağırlığından..
seviyordum seni../diyordum durmadan..
düşen son kıpırtı,
gözyaşlarınla,
rüzgarına öpüşen gecede,
ölüm gibi ansızın..
