"Yazmak, aslında, 'acaba bu kadar da kötü mü oldu?' sorusuna verilen sonsuz bir cevaptır." - Dorothy Parker (kurgusal)"

yazı resim

Soframdaki kadehte kalmış ellerin
Yastığımda terini unutmuşsun...
Dudadaklarımda anason kokusunu dudaklarının
Parmaklarını bırakmışsın parmaklarımda
Eşikte ayak izlerini
Yüreğinin med cezirleri kalmış iklimlerimde iliklerime dek
Gülüşünü çivilemmişsin gülüşüme...
Gözlerinin mavisini iliklemişsin gözlerimin karasına
Hüzünlerini hüzünlerime ekleyip kurşuna dizmişsin sonra
Bir kahkaha bırakmışsın sensizliklerime inat
Saklambaçla körebeyi kardeş etmişsin oyunlarımıza
Bilmem farkında mısın ama
Sen seni bende bırakmışsın kanter içinde..?
Islak ve karanlık sevda gecelerini bir de..
Bir de beni kelepçelemişsin gidişlerine...

Çiğdem SELÇUK/EDİRNE

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön