Ne gecenin karanlığını aydınlatır
Şehir ışıkları
Ne ıslak sokakları
Nede çocukluğunu
Kendi evinde herkesin dünyası
Sokakların boşluğuna şaşırırsın
Ölüme kadar iyi vakit geçirmek
Herkesin birbirinden sakladığı
Hiç olmadığı kadar içindesin
Gecenin
Ne uzaktaymış aşkın
Nede çocukluğun
Yürürsün yağmurun altında
Yavaşlamasına şaşırarak zamanın
Neden ıslanmaktan korktuğunu bilmeden
Yıllardır
Kafandan iki şey geçer
Biri eve gidip yatmak
Diğeri
Eve gidip ölmek
