"Yarın, erteleme sanatının en verimli günüdür." – Douglas Adams"

Gece, Yağmur, Keman ve Sen

Ne çok isterdim aynı yağmurlu geceyi, aynı gecenin sabahını, / o sabah seninle uyanmayı, hiç gitmemiş olmanı.. /

yazı resim

Ne çok isterdim şu yağan yağmurda yanımda olmanı bu gece,
Elinde kemanın, buğulanmış pencerelere vuran yansımanı,

Ne çok isterdim yansımanı devam ettiren penceredeki aynı buğuyu,
aynı kemanı, ve onu tutan aynı gerçekliğini

Ne çok isterdim aynı yağmur tanelerini,
pencereye vurmalarını, seni izlerken sessizce yok olup gitmelerini

Ne çok isterdim aynı yağmurlu geceyi, aynı gecenin sabahını,
o sabah seninle uyanmayı, hiç gitmemiş olmanı..

Ne çok isterdim o sabaha bağlanan gece yağan yağmurun hiç bitmemesini, penceredeki buğuda keman çalışını seyretmeyi, hiç uyumamış olmayı, hiç sabah olmamasını...

Ne çok isterdim zamanın durmasını, Ay'ın Güneş'i görmezden gelmesini, karanlığın aydınlığı hiçe saymasını..

Ne çok isterdim o gece sonsuza dek seni seyretmeyi,

Bu şiir bitene kadar...

KİTAP İZLERİ

Çıplak ve Yalnız

Hamdi Koç

Hamdi Koç’un Hafıza Labirentinde Unutulmaz Bir Yolculuk: "Çıplak ve Yalnız" Hamdi Koç’un "Çıplak ve Yalnız" romanı, okuru daha ilk cümlesiyle yakalayan o nadir eserlerden: "Amcam
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön