hükmünü verince bir kere rüzgar
yaprağa yabana savrulmak kalır
son veda sözü düşürür tetiği
sen gidersin bana vurulmak kalır
alışık değil kalbim sensizliğe
kilitlenir gözlerim ıssızlığa
dost olur geceler ve yalnızlığa
sen gidersin bana sarılmak kalır
ayrılık bir dert ki çoğalır türden
gözlerimden yaşlar boşalır birden
yaşadığımız o mutlu günlerden
sen gidersin bana ayrılmak kalır
