"Bana bir roman yazmak için yeterli zaman verin, size dünyanın tüm uykusuzluğunu vereyim." — Virginia Woolf"

Gidiyorum Deme...

Gitme dedim.Boşluğu yakacaktı biliyordum.Biliyordum dağılacaktı umutlarım,pembe bulutlarım....

yazı resim

Söyleme,sus.
Gidiyorum deme,
Sakın!
Hoşçakal demeyi biledeneme.
Gidiyorum dersen eğer,
Son yaprağım da düşer,
Sıyırıp rüzgardan kendini,
Kurtulup gider can evimden.
Bulutlarım dağılır birden.
Pembe bulutları...
Yok olur umutlarım.
Gitmezsen yeniden doğarım.
Hiç yaşanmamış gibi,İlk sefermiş gibi,
Kaldığım yerden devam ederim.
Gidersen eğer...
Bitmez keder.
Kor olur düşer.
Düşerde,deler geçer.
Yakarak ilerler.
İşte o an geçmez geceler.
Soluğum kesilir birden.
Ruhum yanında kalır istemeden.
Ve yeniden...
Olduğu gibi eskiden.
Seninle yaşar gizliden.
Gitme bu yüzden.
Gidiyorum deme!
Gideceksen , git!
Beni düşünme bile...
Son yaprağım da uçsun.
Karanlıklara savrulsun
Ama iyi düşün.
Sonum olursun.
Ruhum bırakmaz sonra yakanı.
Çalar umutlarını.
Karıstırverir rüyalarını
Vicdanına kırmızı bir gül bırakır.
Beni içinde yaşatır,
Ve beni hep hatırlatır... ] ]

KİTAP İZLERİ

Ayaşlı ile Kiracıları

Memduh Şevket Esendal

Ankara'da Bir Apartman Dairesi: Cumhuriyet'in Mikrokozmosu Memduh Şevket Esendal'ın ilk olarak 1934'te yayımlanan ve adeta bir edebi zaman kapsülü niteliği taşıyan romanı Ayaşlı ile Kiracıları,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön