"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

Gökkuşağı

yazı resim

Yağmur yağdı ıslandım
Üşüdüm ağladım
Güneş açtı
Gök kuşağı çıktı
Yüzüm güldü
Bin dilek tuttum
Koştum altından geçtim
Bekledim
Kabul olmadı dileklerim

Ağladım
Uzattım elimi
Kopardım tepemde duran
Güneşin yedi rengini
Bir uçurtma yaptım
Saldım göğün yüzüne

Çocuktum
Sevindim
Uyudum
Sonra büyüdüm
Islanmak istedim
Çocukluğumun yağmurlarında
Uçurtmamı çıkarıp tozlu sandıktan
Salıvermek istedim
Yedi kat göğün üstüne

Sonra baktım
Ne çocukluğum kalmış geriye
Ne sandıkta uçurtmam
Ne gök kuşağı
Ne mavi gökyüzü

Büyümüşüm
Üşüdüm
Boynumu büküp
Çocukluğuma ağladım

14 Kasım 2009 İzmir

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön