Gece, zalimce kollarına alıyor beni,
Ben sensizliğin izdüşümündeyim.
Mavi bir pelerin altından çıkmanı bekleyen nöbetlerdeyim.
Sen kimbilir nerede, kaçıncı sigaranı yakıyorsun.
Ben, kirpiklerine tutunmuş iki damla ümit.
Ağlıyorsun, ama kırpma gözünü sakın.
Yoksa düşerim, söner sigaran;
Yoksa kül kaplar ümitleri.
Belki ilk okunuşunda siliniyor sana yazdıklarım,
Avucumdan avucuna akıyor kelimeler.
Sen, hissettirmeden elinin sıcaklığını,
Yüreğini önüne koyup zarını atıyorsun.
Kelimeler birer birer dökülüyor ellerinden.
Avucundan, bir başka avuca uzanıyor. ]
