"Ben yazmaya başladığımda saat ikiyi gösteriyordu. Bitirdiğimde ise hayatım." - Franz Kafka"

Hasbihal

Sevda,hayal ve düş;ama bir gerçek;vazgeçilmez...

yazı resim

prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /

Dün gece fecre kadar konuştum hayâlinle

Susamış dakikalar kavrulurken seninle.

Ne dedimse itiraz etmeksizin dinledi

Elvedâ derken yazık hıçkırarak inledi.

Sanki gitme kal burda, der gibi bakakaldı

Yanaklarından ılık ılık yaş akakaldı.

Mecburum dediğim an sarsıldı, çöktü yere

Ağlayarak kaldırdı ellerini göklere

Sessiz, anlamadığım birkaç kelâm söyledi

Kalktı sonra yerinden, bana vedâ eyledi.

Üzüntüyle bir müddet sallanarak yürüdü

Varlığımı adeta kendisiyle sürüdü.

İlk ayrılık misali üzüldüm, duygulandım

Çekip gitti hayâlin, kendimle kalakaldım.

11-03-97

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön