"Hayatta iki şeyden kesinlikle kaçınmalısın: kötü kahve ve iyi bir hikayeyi mahveden editörler." — Mark Twain (kurgusal)"

Hasretin Bittiği An

Ben aynı ben, gözüm yine yaşlı, / Ama bu sefer saadetten, özlemin bitişinden.

yazı resim

Hasretin Bittiği An

Bir yıl sonra başbaşayız seninle,
Ben aynı ben, gözüm yine yaşlı,
Ama bu sefer saadetten, özlemin bitişinden.
İçimden geliyor, durduramıyorum
Öpmek, sarılmak yüzne bakmak,
Sonra yine sarılmak istiyorum.
Sonra yine, yine, bunu ayrı geçirdiğimiz
Her gün kadar yapabilirim.
Ama sana doyabilirmiyim.
Sonra anlatmak için derin bir iç çekerek
Gülen yüzümdeki yaşları silerek,
Sensiz nasıldı koca bir sene
Neler oldu, neler bitti,
Ben bunları anlatırken ki
Yüzündeki düşünceli ifade,
Sonra bence diye başlayıp,
Eğrilerimi düzelttiğin sözcüklerin,
Aynısın sende, giderken seni bırakırken,
Aynı seni bulamamaktan korkmuştum.
Göz yaşlarım kurudu iyice, rahatlıyorum zaman geçtikçe.
Oturduğumuz koltuk çok küçükmüşçesine,
Sokulduktan sonra iyice
Kendimi güvencede hissediyorum.
Sonra daha da rahatlayıp.
Başımı dizlerinde buluyorum.
Saçlarımı senin sevdiğin gibi toplamıştım.
Ama sen çözüyorsun.
İçinde ellerin dolaşırken.
Dertlerimi unutuyor, içimdeki minik serçe çırpınıyor.
Hayatta senden başka hiçbir şey olmuyor.
Ayrı geçen günlerin acısını çıkarıyoruz.
Biliyorum artık biz birbirimizi seviyoruz.

Elçin
15/08/1999

KİTAP İZLERİ

Kapak Kızı

Ayfer Tunç

Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön