"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"

yazı resim

Hasret mektubunu çile içinde,
Yazdığım günleri unutamadım.
Seninle el ele Kale İçinde,
Gezdiğim günleri unutamadım.

Kayıkta oynayan roman güzeli,
Gerdanı kırarken bükülür beli,
Saçına uzatıp tedirgin eli,
Çözdüğüm günleri unutamadım.

Gözüne baktığım her seferinde,
Sevdamın notası parlar derinde,
Hayal deryasının orta yerinde,
Yüzdüğüm günleri unutamadım.

Sevda dergâhına kirpiğin direk,
Büyülü sesinle çırpınır yürek.
Aklında kurguya meydan vererek,
Üzdüğüm günleri unutamadım.

Deniz secde eder ayaklarına.
Sevda şarkımızı dudaklarına,
İlkbahar gülünü yanaklarına,
Dizdiğim günleri unutamadım.

Ne zaman yaklaşsa ayrılık anı,
Hüzzamı besteler gönül lisanı,
Hasreti düşünüp acıyan canı,
Sezdiğim günleri unutamadım.

Kaç kere ağladın otogarlarda,
Kaç kere bıraktın gönlümü darda.
Feleğe çatarak sövüp art arda,
Kızdığım günleri unutamadım.

Mehmet NACAR
]

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön