"Yazar olmak kolaydır. Sadece daktilonuzu alın, bir sayfa kağıt koyun ve kanamaya başlayın." - Ernest Hemingway"

yazı resim

Gün ağırıyordu yavaş yavaş,
Güneş doğuyor karanlık bir kez daha tarih oluyordu,
Tüm bunlar olurken ben de,
Adına hayaller ülkesi dediğim,
Aslında içinde yalnızca benim bulunduğum bir apartman dairesinde oturmaktaydım,
Yalnızdım,yorgundum,gülümsüyordum,
Ama mutlu değildim,
Yalnızdım dışlanmştım,
Yorgundum yıpranmıştım,
Gülümsüyordum çünkü acı çekiyordum,
İşte ne olduysa o anda oldu,
Hiç ama hiç ummadığım bir anda kapı çaldı,
Kimdi ?
Niye gelmişti ?
Burayı nereden bulmuştu ?
Tüm bu soruların cevabı o kapının ardındaydı,
Önce açmıycaktım duymazdan gelicektim,
Fakat olmadı,
Farkında dahi olmadan kapıyı açtım,
O tarifsiz gözleriyle bana bakan biri,
Konuşamadım dilim tutulmuştu sanki,
O bunu anlamış olsa gerek ki gülümseyerek içeri girdi,
Şaşkındım,
Hayaller ülkeme ilk defa biri gelmişti,
Oturduk ve konuşmaya başladık,
O konuştukça benden bir parçayı kendine almayı başardı,
O gözlerimin içine baktıkça beni etkilemeyi başardı,
O bana "seni seviyorum" diyen ilk kadın değildi belki ama,
2 kelime 13 harf hiç bu kadar güzel söylenemezdi,
Sonra anladım,
Aylardır beklediğim kadın olduğunu,
Tayini çoktan çıkmıştı Hayaller ülkeme ama,
Orda prenses olacağı kimin aklına gelirdi...

KİTAP İZLERİ

Çıplak ve Yalnız

Hamdi Koç

Hamdi Koç’un Hafıza Labirentinde Unutulmaz Bir Yolculuk: "Çıplak ve Yalnız" Hamdi Koç’un "Çıplak ve Yalnız" romanı, okuru daha ilk cümlesiyle yakalayan o nadir eserlerden: "Amcam
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön