"Bunca yıl sonra anladım ki, en büyük eserlerimi, yazmaya üşendiğim günler düşündüm." - Franz Kafka"

Hayatımdaki Gitmeler

bilemedin aslada bilemiyeceksin....

yazı resim

El sallayarak gitmen gözümün önünde ,
Benimde sana elimle öpücük yaparak göndermem ,
Bilseydim seni son görüşüm olucak ,
Bilseydim ben sevdiğime son kez sarılacağım,
Seni gönderirmiydim ,
Kelepçe olurdum ayaklarına ,
Gittiğin yollara atardım kendimi ,
Bilemezdim ....
Korktun belkide ,belkide hiç istememiştin zaten beni ,
Bilemezdim ...
İnsan sevince karşısındakininde onu sevdiğini düşünüyor ,
Ama büyük yanılgılara düşüyor ,
Ben bağımsız sevdim seni ,
Yaşadıklarımı bilerek ,yaşadıklarını bilerek sevdim seni,
Çok acımasızdı yüreğin ,kalbin taş misali ,
Bilemedin ...
Ben o çüçük parmakta dünyaları yaşadım seninle ,
Sana sarıldığımda ise hiçkimseler yoktu etrafımda,
Yalnızca sen vardın benim eksenimde dönen ,
Bilemedin....
Kördün ,kördüğümdün ,
Su içtiğin bardakları sevdim senin,
Arkadasında bıraktığın üstünden çıkardığın elbiseyi kokladım seni son kez ,
Son mesajından sonra ağlayarak komaya girdiğimde ,
Son kez ciğerlerime çektim kankanın kokusunu belki kokun sinmiştir diye ,
Hiç çekinmedim ağlamaktan,sümüklerim salyalarıma karıştı umursamadım,
Bilemedin...
Bu yürek seni çok özlüyor ,
Arkanda kocaman yanan beden bıraktın;
Annemi terk edeceğim sevgin uğruna,
İşimden ,arkadaslarımdan vazgeçeceğim,
Seni bir saniye görmek ugruna ,
Bilemedin...
Kimsenin hayatında boşluk doldurmadım şimdiye kadar,
Kimsenin kalbindekinide atmaya çalışmadım,
Kimseyi korkutmak istemedim hiç ,
Benden korktun,sevgimden korktun,
Bana göre sen hiç sevilmemiştin ya ,
Bilemedim....
Seni özlemiyeceğim dersem en büyük yalancı ben olurum ,
Ver bir koku diyeceğim kimse kalmadı artık hayatımda,
Kimseyede demıyeceğim artık ,kimseyi sen gibi koklayamıyacagım ,
Sol kolumla hiç kimseye sarılmayacagım ,
Sag elımle hıç bir beli kavramıyacagım ,
Bilemedin...
Aklımda sen ,fikrimde sen ,zikrimde sen,
Yediğim ekmekte,içtiğim su da ,baktıgım yerde sen ,
Giydiğim kazakta ,uyudugum yastıkta,yediğim elmada sen ,
Her türk kahvesi kokusunda burnuma gelen sen ,
Yollarda sen ,kitaplarda sen ,herşeyimde sen ,
Bilemedin...
Giderken bana seni sensiz yaşamayı öğretmedin ,
Bana iyi ol yazmıssın ,mutlu ol ,
Benim mutlulugum ,iyiliğim sendin,
BİLEMEDİN........

KİTAP İZLERİ

Kör Pencerede Uyuyan

B. Nihan Eren

Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön