"Yazmak, varoluşsal bir bunalımın, 'Bugün ne giysem?' dercesine bir çığlığıdır." – Virginia Woolf"

hep öyle baktım

“bana öyle bakma” dedin. / Neydi, nasıldı ve neden bakmamalıydın öyle / Kimse yapmamıştı bunun açıklamasını / Yapamamıştı belki de… /

yazı resim

Korku varken gözlerimde
Korkmadığımı söylemek garip geldi yüreğime
Benim korkum düşüncelerindi
Senden değildi korkularım
Bendendi
Anlatamıyor olmaktan kaynaklanan korkulardı.
Merkezinde sen vardın.
Ama oluşma nedeni bendim.
Gözlerini anlayamamaktı beni korkutan
Seni sana tasvir ettikten sonra
Önce kendine sonra bana takılan gözlerindi.

Sen herkes değilsin
Herkes de sen değil biliyorum
Ama herkes gibi konuştun o gece
“bana öyle bakma” dedin.
Neydi, nasıldı ve neden bakmamalıydın öyle
Kimse yapmamıştı bunun açıklamasını
Yapamamıştı belki de…
Ben öyle baktım.
Ve ben hep öyle baktım…
19 kasım 2002 20:40

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön