Ne çiçekler çiçek, ne sevdalar bal,
Gönlümü astığım, bir kurumuş dal,
Sevda dediğimiz, gizemli masal.
Yüreğime dolan büyülü hece,
Hüzünler, özlemler salar, her gece.
Yazık, sevda bitmiş, bu köhne handa,
Sevda umudumun bittiği anda,
Bir sessiz gemim var, bekler limanda.
Sevda dediğimiz, uzun bilmece,
Umut defterimi siler, her gece.
Neslini tüketmiş, sevdanın kulu,
Gönül nikâhının gönlümdür, dulu.
Hayat mektubunun yapıştı, pulu...
Oysa ki, bu sevdam yüceden yüce.
Bana yolculuklar diler her gece.
Mehmet Nacar
