O koskoca aşkın son senfonisiydi hıçkırıklarım ve uykularım da kaçmıyor benden korkudan sarılmıyor bedenim ruhuma artık..bak kokun bile silinmiş sinsice sindigi yastıgimdan..bak görebiliyorum güneşi..daha bir yakıştırıyorum kendime yalnızlığın asaletini..meğer biz hiç ayrılmamışiz seninleyken bile yalnızlık varmış sol yanımda..şimdi sustuğun gibi bir daha hiç konuşma..yalnızlık bana sükunet sana..hadi şimdi herkez yoluna..
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
