"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

Hüznün Metazfazlarına Uğrattın Beni...

yazı resim

Gelişleri
Ortadan kaldırarak,
Gittin.
Yeniçeri isyanları başlıyor,
Duygularımda.
Babanın oğlu muyuz lan senin
Sorusuyla
En galiz küfürler,
Anılarımızın ağzında.
Zamanın
Bir tarafı kırık.
Gecelerin
Bilinmeyen labirentlerinde,
Tırnaklarımı zevkle söküyor,
Yalnızlık.

Kandırılmışlıkların Faslıdır;
Kulaklarımı mekân edinen.
Çıkamıyorum;
Kurumuş Sonbahar yaprakları ile
Dans eden,
Parke taşlı sokaklardan.
Resmen boşandım;
Bu huysuz-tabiiyetsiz yaşamdan.
Bir sigara içimlik kadardı,
Kaçıp gitti mutluluk.
Bakmadı yüzüme günışığı.
Hiç açılmayan
Umutlar kapısında,
Boşu boşuna
Ağaç olduk (21 Ekim 2010 tarihli 8.şiir kitabımdan)

KİTAP İZLERİ

İnsan Olmak

Engin Geçtan

Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön