acı
mintanımın yakasında birikmiş kara kir
yüreğim
yüzyıllık sabırdan aşınmış bir tesbih
geldim
hüzünlü kadınlar konağına
oturdum
gül kokulu eller yüzümü yunsun diye
burdayım
dualarım bir amin duysun diye
gözyaşları
bahçede kuyu dolduruyordu
yalnızlıkları
uykusuzluğuma nevresim işliyordu
geldim
hüzünlü kadınlar konağına
uzandım
yüreğimin telvesinden fal baktırmaya
kaldım
rüzgarın kırdığı kapıları onarmaya
