Karanlık çukura düşmüştü beden
Dolandığım kavşak ölüme yakın
Çatışan duygular, kayıptı düzen
Zemberek bozuldu geldi firakın
Kafama oturdu zehirli sancı
Helezon içinde döner dururum
İnkâra meyilli fikirler acı
Azabım depreşir başı vururum
Hükme ram olarak yatıyor enkaz
Ölenin suçu yok lahit kutsanmış
Sarhoşluk çökünce dimağa biraz
Düşteki gerçeği gündüz düş sanmış
Gül devri kapandı dikende şeref
Arsızca bir beste geldi denizden
Selefe çelmeyi takınca halef
Ali’ce bir nağme çıktı genizden
Yığıldı üstüme koskoca dünya
Savaşta yoruldum kanadım kırık
Günahkâr kulunu çekerken gayya
Sesimi kitledi kanlı hıçkırık
Sensiz bir devirde yaşamak ne zor
Dilim lâl olmuştu kalemim de lâl
Boğarken nefesi aşksız koridor
Muhammedi ruhlar yapsa ihtilâl
Müjgân Akyüz/MAJ
