Hayalimde oynatırken başrol oynadığımız filmimi;
Her gece uyumaya yakın,
Kapatırım gözlerimi.
Perde açılır; ilk seni görürüm
Bazen İstanbul Adalarda, bazen de İzmir Kordonda.
Sanki gerçekmiş gibi,
Heveslenirim.
Doğum günümde sevdiğini fısıldarken kulağıma,
Çocuk gibi gülen gözlerin gelir aklıma.
Tek seyircisinin ben olduğum bu filmi izlerken,
Birden ürperiverir içim,
Kapatırım gözlerimi,
Ayrılığı senden öğrendiğimi görmek istemem.
Sen arkana bakmadan giderken,
Sebebini bilmediğim ayrılığı bana yaşatırken,
Bir elveda demeyi mi çok gördün,
Öteki yüzünü göstermesen,
Ölür müydün?
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
